برای آخرین بار

ح ـــــــــــــــــــــــــ ر ـــــــــــــــــــــــــــــ ف زیاده

خونش را نریخت تا برایش خون بریزیم و سر و سینمان را چاک چاک کنیم. به سبک علی برای خدا از همه چیزش گذشت و نماز زیر تیر را به رخ مان کشید. شجاعتش را روی نیزه نکرد تا اولی و دومی و سومی به ریش سفیدش بخندند و عاشورا را به یمن کشتنش روزه بگیرند. زیر لب قاتلان مادرش را لعن می کرد و دستهای علمدارش را برای لبهای تشنه ی بچه های برادرش داد! حسین برای یک دنیا درس گرفتن هم کم است. ۱۴۰۰ سال فاصله را بهانه جشن تان نکنید.