دو خط بی فاصله

نیمه تو

ببین که صاحب این آسمان آبی و خاکستری سفر را بهانه کرد تا دل دیوانه دیوانه ات آرام بگیرد. و سلام مرا برسان به او که از روز اول تا بحال، لحظه هایمان را پر از خدا می کرد و آرزویمان بود و هست دوتایی دیدنش. بوسیدن و پرستیدنش. به همان نکاحی که قرارش را کنارش گذاشتی هنوز هم در عشق به پای قدمهای بلندت نمی رسم. هنوز هم به عاشقی کردنت خیره می شوم و دنبالت می دوم. رسم شاگردی نیست میان حرف معلم پریدن اما چه کنم که دلم گاهی عجیب می تازد. منم صبور لحظه های تنهایی تو؟ منم قدیسه تنهاییت؟ تو را به بزرگی دلت قسم آبم نکن میان این همه چشم که دعای خیر بدرقه راهمان می کنند. نشمرده ام ببینم چقدر مدیون این چشم هائیم اما همین تب و تاب لحظه هایمان راضی شان می کند. می دانم.

+ نوشته شده دریکشنبه 1386/03/20ساعت 14:50 توسط ما .. دو خطیم .. بی فاصله |

271

انتظار تو تموم شد یا من؟

داری تو میری زیارت یا من؟

سلام من رو به اونی که بیست و چند ساله هواشو کرده بودی برسون.

بیست و چند سال؟

+ نوشته شده درپنجشنبه 1386/03/17ساعت 17:18 توسط ما .. دو خطیم .. بی فاصله |

270

آره

یه روز

میای

+ نوشته شده دریکشنبه 1386/03/13ساعت 14:6 توسط ما .. دو خطیم .. بی فاصله |